Неўролаг, доктар медыцынскіх навук. Заслужаны дзеяч навукі, акадэмік БАМН, прафесар.
Нарадзіўся ў г. Навагрудку Гродзенскай вобласці, у сям’і служачых. У 1958 г. скончыў Мінскі медыцынскі інстытут. Працаваў загадчыкам Ходакоўскай участковай бальніцы Брэсцкай вобласці, з 1960 г. неўрапатолагам Івацэвіцкай раённай бальніцы. У 1961-1964 гг. аспірант кафедры нервовых хвароб БелДІУУ, з 1965 па 1980 гг. працаваў у Беларускім НДІ неўралогіі, нейрахірургіі і фізіятэрапіі на пасадах малодшага, старэйшага навуковага супрацоўнікаў, з 1973 г. – намеснікам дырэктара па навуковай працы. У 1980 г. абраны загадчыкам кафедры дзіцячай неўрапатолагі БелДІУУ. С1987 па 1999 гг. быў на грамадскіх пачатках прарэктарам па лячэбнай работе.У сувязі з шэрагам рэарганізацый кафедра дзіцячай неўралогіі з чэрвеня 2003 г. па жнівень 2005 г. ўваходзіў ў структуру кафедры неўралогіі і нейрахірургіі, а Г. Г. Шанько быў прафесарам гэтай кафедры. З верасня 2005 г. кафедра дзіцячай неўралогіі адноўлена ў сваім ранейшым складзе, а яе загадчыкам зноў абраны Г. Г. Шанько.
У 1965 г. абараніў кандыдацкую дысертацыю па рэўматычных паразам нервовай сістэмы ў дзяцей, у 1974 г. – доктарскую на тэму «гіперкінезы ў дзяцей» У 1985 г. зацверджаны ў званні прафесара.
Апублікаваў 590 навуковых прац, у тым ліку 21 кнігу, 8 манаграфій, рэдактар (сумесна з Я. С. Бандарэнка) і саўтар 3-томнага кіраўніцтва «Неўралогія дзіцячага ўзросту» (1985-1990 гг.), зацверджанага Міністэрствам аховы здароўя СССР як першае навучальны дапаможнік для лекараў па дзіцячай неўралогіі; рэдактар і сааўтар «Энцыклапедыі дзіцячага неўролага» (1993) – першай ў сусветнай літаратуры энцыклапедыя па канкрэтнай галіне медыцыны; сааўтар 4 даведнікаў па педыятрыі і неўралогіі, аўтар 5 навукова-папулярных кніг; навуковы кансультант «Беларускай энцыклапедыі» і аўтар шматлікіх публікуемых у ёй работ; сааўтар 5 папулярных энцыклапедый па медыцыне. Пад яго кіраўніцтвам выдадзена 4 зборнікі навуковых прац і адна манаграфія.
Навукова-даследчая праца прысвечана ў асноўным гіперкінезам, эпілепсіі, захворванням перыферычнай нервовай сістэмы, неўралагічнай сіндромалогіі, які спалучае паразам нервовай сістэмы і апорна-рухальнага апарата. Вывучана ролю арганічных і псіхагенные парушэнняў пры ціках, прапанаваная іх класіфікацыя і распрацаваны новыя метады лячэння; вывучаны асаблівасці курчаў ў немаўлят, устаноўлена стаўленне да падучай хваробы розных часта встречаемые параксізмы ў дзіцячым узросце (начныя страхі і кашмары, непрытомнасці, рэспіраторныя афектыўныя прыпадкі і інш) , распрацаваны этапы лячэння і рэабілітацыі падучай хваробы і спосабы прафілактыкі ускладненняў ад працяглага прыёму антиконвульсантов; ўпершыню ў руска ¬ прадугледжвае комп літаратуры падрабязна апісаў хвароба Жыль дэ ля Туретта, выявіў яе новыя клінічныя праявы, распрацаваў крытэрыі ранняй дыягностыкі і новыя метады лячэння; усталяваў прычыны ўзнікнення, механізмы развіцця, асаблівасці клінікі і плыні паяснічна-крыжавых радыкулітам ў дзяцей; прапанаваў новыя клінічныя пробы для выяўлення лёгкіх парезов і слаба выяўленых гіперкінезаў ў дзяцей. Сумесна з А. В. Руцкі прапанавана новы кірунак у дзіцячай неўралогіі і артапедыі, якое датычыцца спалучаецца і узаемазвязаных неўралагічных і артапедычных засмучэнняў. Даследаванні па новых метадах дыягностыкі і лячэння захворванняў нервовай сістэмы ў дзяцей выкладзены ў 30 метадычных рэкамендацыях і інструкцыях для лекараў (7 з іх зацверджаны Міністэрствам аховы здароўя СССР), атрымана звыш 270 актаў аб укараненні ў Беларусі, Расіі, іншых краінах СНД і Прыбалтыйскіх рэспубліках.
Шанько Г. Г. выконваў вялікі аб’ём грамадскіх даручэнняў. На працягу 6 гадоў (з 1987 па 2002 г.) быў старшынёй Вучонага медыцынскага савета Міністэрства аховы здароўя РБ, надаючы вялікую ўвагу тэарэтычным аспектам медыцыны (сучасныя гледжанні на здароўе і хвароба і звязаныя з гэтым пытанні дыягностыкі, суадносіны арганічнага і функцыянальнага, функцыянальнага і псіхогенной, паталагічнага працэсу і хваробы, традыцыйных і нетрадыцыйных метадаў лячэння). З 1970 па 2002 гг. быў галоўным пазаштатным дзіцячым неўролагам Міністэрства аховы здароўя РБ, фактычным заснавальнікам дзіцячай неўралагічнай службы ў Беларусі, ім створана навукова-практычная школа дзіцячых неўролагаў. З 1974 г. па цяперашні час з’яўляецца старшынёй навуковай секцыі дзіцячых неўролагаў Беларусі, член 2-х Саветаў па абароне кандыдацкіх і доктарскіх дысертацый, член рэдакцыйнага савета Міжнароднага неўралагічнага часопіса. Пад кіраўніцтвам Г. Г. Шанько абаронена 10 кандыдацкіх дысертацый, у цяперашні час кіруе працай над 2 доктарскімі (адна пададзеная да абароны) і 2 кандыдацкімі дысертацыямі.
У 1995 г. удастоены ганаровага звання Заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь, у 1996 г. абраны акадэмікам Беларускай АМН, у 1997 г. адзначаны дыпломам лаўрэата прэміі Нацыянальнай АН Беларусі за цыкл работ па эпілепсіі.
Узнагароджаны медалямі “За доблесную працу» (1970), «Ветэран працы» (1990), значком «Выдатнік аховы здароўя» (1972, 1998, 2002), медалём Пірагова (1985), Граматай Вярхоўнага Савета БССР (1974). Дата смерці: 09.12.2013.
Бібліяграфія:
- Беларуская энцыклапедыя : у 18 т. – Мінск, 2003. – Т. 17. – С. 370.
- Заведующие кафедрами, профессора и доктора наук Белорусской медицинской академии последипломного образования, 1931–2011 : к 80-летию БелМАПО / [редакторы-составители: Ю. Е. Демидчик, Т. А. Руцкая]. – Минск, 2011. – С. 55—57.
- Здравоохранение. – 2011. – № 8. – С. 61.
- Здравоохранение. – 2014. – № 3. – С. 77.
- Регионы Беларуси : энциклопедия : в 7 т. – Минск, 2015. – Т. 4, кн. 2 : Гродненская область. – С. 463.
- Республика Беларусь : энциклопедия : [в 7 т.]. – Минск, 2008. – Т. 7. – С. 564.